Reka Ribnica udaljena od banje desetak kilometara, nalazi se podno severnih obronaka Maljena i Divčibara, što je najživopisniji predeo Valjevske Podgorine. Ova podplaninska reka ime je zasigurno dobila po mnoštvu ribe, koja je hiljadama godina hranila žitelje ovoga kraja. Stariji pričaju da je od ribe uglavnom preovladjivala pastrmka i krkuša. Osim što predstavlja raj za ribolovce. Njena okolina privlači i lovce, jer je ima mnogo vrsta divljači. Ribnica prestavlja oazu privlačnu planinarima i om

Struganik (7km), godine 1977. završena je rekonstrukcija rodne kuće vojvode Živojina Mišića (1855-1921), vraćen joj je prvobitni izgled i trajnost. Kuća je danas memorijalni kompleks čija se postavka sastoji iz dva dela, istorijskog i etnološkog. Hronološki su prikazani njegovo detinjstvo i školovanje, istorijat porodice Mišić i njegova vojna karijera, sa akcentom na događaje u kojima je vojvoda odigrao značajnu ulogu i zbog čega se njegovo delo proučava na vojnim akademijama širom sveta.

Ravna gora (25km) istorijsko je mesto zbog toga što je ovde osnovan ravnogorski pokret. Ono što daje značaj ovom potpuno nerazvijenom kraju je upravo njegova istorijska dimenzija. Na samom ulasku na Ravnu Goru, postavljena je spomen ploča, a stotinak metara iza nje podignut spomenik generalu Draži Mihajloviću. I ploča i spomenik podignuti su devedesetih godina . U mauzoleju Draže Mihajlovića posetioci mogu pogledati izložbu četničkih fotografija, suvenira i tekstova o istoriji pokreta 1914-1945.

Divčibare (36 km), živopisno naselje u velikoj dolini koja se nalazi na planini Maljen, ali je neraskidiv spoj sa vencem planina Medvednik, Jablanik, Povlen i Suvobor. Visovi koji okružuju Divčibare, pored toga što ih štite od vetrova, predstavljaju mesta sa kojih se pruža izvanredan vidik, ne samo na delove masiva Maljena, već i na neke udaljenije krajeve Srbije. Zato je jedna od najlepših atrakcija tokom boravka na Divčibarama pešačenje ili treking do planinskih visova i vidikovaca...

Manastir Lelić (33km) se nalazi u istoimenom selu, 11 km udaljen od Valjeva. Zadužbina je vladike Nikolaja Velimirovića koji je i ktitor crkve. Crkva je osveštana na Preobraženje 1929. godine, a mošti Nikolaja Velimirovića su prenete iz Amerike 12.05.1991.god. u lelićku crkvu i nalaze se u lepom ćivotu uz južni zid naosa. Crkva je skromnog oblika u moravskom stilu prožeta novijim arhitektonskim rešenjima. Ispred crkve je zvonik i crkveni dom.